Ahmet HOCAMIZ

Mehmet Ayaz
Mehmet Ayaz

Bu gün hüzünlüyüz gözümüz yaşlı

Bulut gibi çekildi Ahmet Bulut’um

Hava sıcak ama gönlümüz kışlı

Bir anda çekildi Ahmet hocamız

 

Bu memleket şairlerin diyarı

Manevi alemdir gönül sarayı

Ahmet hocamızdı halkının yâri

Boyunlar büküldü Ahmet hocamız

 

Dinini savundu İslam yoluydu

Kendini sevdiren tatlı diliydi

Büyükyapalak’ın o bir gülüydü

Güzel gülün soldu şair hocamız

 

Elbette yaşamın bir ibret oldu

Bütün yazdıkların hep kabul gördü

Söylenecek yoktur hak vaki oldu

Seni seven aldı Ahmet hocamız

 

Bugün on üç temmuz bir matem oldu

Elvane güllerin bir anda soldu

Sevenlerin çoktu toplandı geldi

Seni bilen bildi Ahmet hocamız

 

Sen meyve yüklüydün meyveler verdin

Kısmet oldu meyvelerini gördün

Vatana hayırlı evlatlar verdin

Gözlerin kalmadı şair hocamız

 

İnanırız elbet doğanlar ölür

Kiminin ölümsüz eseri kalır

Bu âlemde tatlı bir sada kalır

Kaldı işte kaldı şair hocamız

 

Sen gibi insana ağladı gözler

Yerin dolmayacak yanmıştır özler

Açılmış makberin melekler gözler

Gel Ahmet’im dendi Ahmet hocamız

 

AYAZOĞLU’NA hep kardeşim derdin

Samimi sohbetle sıcaklık verdin

Ektin mahsulünü hasadın derdin

Son ayrılık oldu Ahmet ağabeyimiz

- Elbistan Kaynarca, Mehmet Ayaz tarafından kaleme alındı
https://www.elbistankaynarca.com/makale/7789350/mehmet-ayaz/ahmet-hocamiz