DOSTLAR

Ahmet Bulut
Ahmet Bulut

Her nesne konuşur kendi dilince,
Arifler ulaşır derin bilince,
Hakikat kervanı menzil alınca,
Batıl kabuğunda boğulur dostlar...

Azgın nefis kötü tohum ekince,
Hissedilir türlü belâ yakınca,
Menfaatler zıt yönlere çekince,
Çıkar toplumları dağılır dostlar...

Söz anlamaz cahil kâmili taşlar,
Vicdandan yoksunlar mazlumu haşlar,
İlimsiz-irfansız duyarsız başlar,
Her yüze gülene sağılır dostlar...

Gafil Beşer sefalete dalınca,
Küfrün pastasından payın alınca,
Toplum adaletten mahrum kalınca,
Zulüm dört bir yana yayılır dostlar...

Renk desen çiçekten oluşur ballar,
Bülbül konmuyorsa perişan güller,
Ümitsiz imkânsız kalırsa Kullar,
Dertler katmerlenir yığılır dostlar...

Kişi layığını bulur şunu bil,
Kendi kimliğini ifşa eder dil,
Gaflet uykusunda yaşayan bir kul,
Yaşamdan bihaber sayılır dostlar...

Kulu birbirine sevdirir selam,
Selam Allah’ındır ne güzel kelâm,
Tefrikasız hak’ça yazan her kalem,
İnsanlık adına övülür dostlar...

İnsan azmederse her zoru aşar,
Harama sığınan yediğin kusar,
Nefsin çıkmazına düşerse beşer,
Daim üryan kalır soyulur dostlar...

Yorulan kervana verilir mola,
Garezsiz-ivazsız gitmeli yola,
Rabbim lütfederse günahkar kula,
Türlü günahlardan cayılır dostlar...

Kul nefse uymayıp helâlden yerse,
Başarır zorları sağırsa-körse,
Yaratan Kuluna yürü Kul derse,
 Denizde karada kayılır dostlar...

Şair Bulut Hakk’ı yaşar halince,
Hakikati çalar gönül telince,
Kulun günah dağarcığı dolunca,
İlahi kapıdan kovulur dostlar!..

- Elbistan Kaynarca, Ahmet Bulut tarafından kaleme alındı
https://www.elbistankaynarca.com/makale/4921980/ahmet-bulut/dostlar