BABAM

Babam ye­tim­di, yetim bü­yü­müş­tü,
Ye­tim­lik mah­rû­mi­yet değil, belki de bir lü­tuf­du.
Çünkü Duhâ’da Allah bul­muş­tu Râsûl’ü yetim,
Lütf u ke­re­miy­le ey­le­miş­ti O’nu tes­kin ve selîm.
***
Kar­deş­le­ri­nin en kü­çü­ğüy­dü, zeki ve cev­vâl,
Onun için jan­dar­ma yaz­mış­lar­dı şû­be­de der­hâl.
Ba­şa­rı­dan ba­şa­rı­ya koş­muş­tu vatan hiz­me­tin­dey­ken,
Tüm ıs­rar­la­ra rağ­men ay­rıl­mış­tı bu gö­re­vin­den.
***
Ad­li­ye­de zabıt kâ­ti­bi ol­muş­tu ilk önce,
Hâ­ki­min ya­nın­da ça­lı­şır­ken, hu­ku­ku sev­miş­ti bence.
Ka­nun­la­rı öğ­ren­mek için üstün gay­ret sar­fe­der­di,
Nice kanun ki­tap­la­rı oku­yup de­rin­den hıf­ze­der­di.
***
Çok güzel ar­zu­hâl ya­zar­dı, hâ­li­ni arz edene,
Sanki bir hukuk adamı ol­muş­tu tar­zı­nı bi­le­ne.
Avu­kat­lar dahi sana gıpta eder, seni se­ver­ler­di,
Hak­kı­nı tes­lim eder, zâten zâ­tı­nı över­ler­di.
***
Duy­say­dı to­ru­nu­nun hu­kuk­çu ol­du­ğu­nu,
Ço­cuk­lar gibi se­vi­nir, ço­cuk­lar gibi övü­nür­dü.
Ancak ömrü vefa et­me­di bunu gör­me­ye,
Belki vus­la­ta kaldı se­vin­ci­ni söy­le­me­ye.
***
Bir süre sonra ay­rıl­dın ad­li­ye­den,
Nüfus me­mu­ru oldun tez elden.
Na­hi­ye mü­dür­lü­ğü­ne ve­kâ­let eder­ken,
Maraş va­li­si tal­tif et­miş­ti seni ezel­den.
***
Adâ­le­tin te­cel­li­si için ca­nı­nı ve­rir­din,
Hak­sız­lı­ğa da­ya­na­maz ge­re­kir­se ölür­dün.
Zâ­li­min zul­mü­ne baş kal­dı­rır di­re­nir­din,
İsyan ah­lâ­kı­na sahip yiğit bir erdin.
***
Ze­kiy­din, me­de­niy­din, ol­duk­ça bil­gi­liy­din,
Ufkun çok ge­niş­ti, bil­gi­ye çok değer ve­rir­din.
Oku­ya­nı se­ver­din, bizi okut­mak için çır­pı­nır­dın,
“Yeter ki oku­yun, aç kalır yine oku­tu­rum” der­din.
***
Eli­miz­den gel­di­ği kadar oku­duk be babam,
Nâ­mer­de muh­taç ol­ma­dık şükür be babam.
Eğer na­si­ha­ti­ni tut­ma­yıp da oku­ma­say­dık,
El­le­rin ka­pı­sın­da kim bilir ne olur­duk be babam.
***
Allah sen­den razı olsun, sâ­yen­de oku­duk,
İlmin haz­zı­nı tat­tık, âlemi ya­kın­dan ta­nı­dık.
Sen ba­ba­lık gö­re­vi­ni yap­tın, şimdi daha iyi an­la­dık,
Me­kâ­nın Cen­net olsun, nur için­de yat be babam.
***
Yıl­lar ön­cey­di, annem gibi son demde bize gel­miş­tin,
Has­ta­ne­ye gö­tür­dü­ğüm­de ne yazık ki geri dön­me­miş­tin.
İflâh olmaz bir has­ta­lı­ğa dûçar olmuş, şifa gör­me­miş­tin,
Mu­kad­de­rat buy­muş, elden ne gelir ki be babam.
***
12 Nisan 2002 ta­ri­hin­de Rah­met-i Rah­mâ­na ka­vuş­tun,
An­ne­mi uğur­la­dık ar­kan­dan, aynı kab­ris­tan­da bu­luş­tun.
Has­ret­lik bit­miş­tir sa­nı­rım, artık Şeb-i Arûs ola,
Biz­le­ri so­ra­cak olur­san, belki önce ben, ge­li­yo­ruz işte sıra sıra.
21 Mart 2022
İlhan AKAR

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar İlhan Akar - Mesaj Gönder

# kar, son, Bilir

göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Elbistan Kaynarca Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Elbistan Kaynarca hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA), Anka Haber Ajansı (ANKA) tarafından servis edilen tüm haberler Elbistan Kaynarca editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Elbistan Kaynarca değil haberi geçen ajanstır.