TECRÜBE İLE SABİT -4-

Bu kez sizlere, Elbistan'ın Eldelek köyünden Bektaş (Öksüz) Dayı ile oğlu Hamza'nın arpa satma hikâyesini anlatacağım.

O vakitler köylüler henüz şehirlere taşınmamıştı.

Dönem, saflığın ve sadeliğin boy atıp kol gezdiği dönemlerdi. Kapıların kitlenmediği, komşunun komşudan emin olduğu, sade hayatların yaşandığı, bütün bir köyün büyük bir aile kabul edildiği, olanın olmayanı gözettiği, insanın insan olduğunu aklından çıkarmadığı, hatırın-gönülün önde tutulduğu, "İki kişinin yemeği üç kişiye de yeter" denildiği dönem, anlayacağınız...

Güzün ektiklerini yazın hasat eden Bektaş Dayı ile oğlu Hamza, Elbistan'a götürmek üzere, arpayı akşamdan kağnıya yüklerler.

Alaca aydınlıkta uyanıp, yola revan olduklarında gün yeni ışımaktadır. Köyden çıkarlarken, evlerin duvarlarına çarparak geri dönen kağnının sesi, uzayıp giden yola yoldaşlık etmekteydi.

Sabah serinliğinin esmerliği öğle sıcağının sarılığıyla yer değiştirdiği vakitte vardıkları Arasa'da, fiyatını anlaştıkları arpa çuvallarını allefin işaret ettiği hamallar kağnıdan alıp kantara bırakıyor ve tartılanları az ilerdeki arpa yığınının üstüne döküyorlardı.

Bir ara, kantarın başında tartım işini yapan adam Bektaş Dayı'ya, arpalarının 575 kg. geldiğini söylüyor.

Bektaş Dayı da, yanında dinelen oğlu Hamza'ya dönerek, "Oğlum, 575 kilo arpa 37 kuruştan kaç lira eder? Hesapla da alacağımız parayı bilelim" diyor.

Hamza, babasının verdiği rakamlarla yaptığı hesabın içinden bir türlü çıkamıyor.

Ve, bir süre sonra da, kaç para ettiğini soran babasına, "Vallâ baba, sonuç sıfır çıkıyor" deyiveriyor. Bunun üzerine baba Bektaş Dayı da, "Desene oğlum, arpayı bedava verdik" diyor.

Şair Mehmet Gözükara'ya kadar ulaşan bu hadiseye,  şairin de diyeceği bir şeyler olsa gerek diye düşünüyordum ki...

Aldım kalemi elime, dokundum gönül teline...

Hep birlikte okuyalım bakalım ne söyledim ne yazdım:

 

Ekin ekip orak biçtik

Bizim arpa nere gitti

Tığ savurduk dane seçtik

Bizim arpa nere gitti

 

Boyun büker hafta aya

Minnet duyar toprak suya

Gözümüz hasret uykuya

Bizim arpa nere gitti

 

Eksik-gedik saya saya

Yola düşüp geldik yaya

Kim ne verir bedavaya

Bizim arpa nere gitti

 

Telis şilte çuvallıydı

Tartan herif tek tek saydı

Çala-kalem düştü kaydı

Bizim arpa nere gitti

 

Sayılarla bozuk aram

Gönüldedir esas yaram

Destan yazdı Gözükara'm

Bizim arpa nere gitti

 

Ezcümle, "Toprak kokan o insanların yerlerinde yeller esiyor şimdi..."

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Mehmet Gözükara - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Elbistan Kaynarca Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Elbistan Kaynarca hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA) tarafından servis edilen tüm haberler Elbistan Kaynarca editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Elbistan Kaynarca değil haberi geçen ajanstır.