Elbistan'da Ramazan-ı Şerif ve onun uhrevi havasında yürüyen kardeşlik atmosferi güzel düşünen insanlarla güzel yürüyor; her geçen gün de güzelliklere bürünüyor.
Elbistan Belediyesi Kent Konseyinin faaliyetlerine başlamasından bu yana, çok uzun senelerdir özlemi duyulan sosyal ve kültürel etkinlikler; tam bir kaynaşma havasında insanları bir araya getiriyor ve nice güzellikler kendi mecrasında yürüyüp gidiyor.
Uzun senelerin ardından sıla-i rahim yaparak Elbistan’a hicret eyleyen, “üslûbu beyan aynıyla insan” düsturuyla hareket eden ve Elbistan şehir meclisinin başına getirilen Nadir Adbay; metropol şehirlerde edindiği tecrübe ve kültür birikimiyle, gerçekten zor gibi görülen bir takım etkinliklerin altından kalkmasını biliyor. Meselâ; Ramazan ayının her gününe sığdırdığı Elbistan Belediyesi İftar Sofrasında her gün yedi, sekiz yüz kişiyi iftar programında bir araya getirirken, akabinde yaptığı günübirlik Ramazan programlarıyla da, yüzlerce insanı kültür-sanat ve inanç bağlamında bir arada tutuyor. (Bu sanırım, alkışlanması gereken bir olay!...Tabi ki, bu işe mihmandarlık yapan, Elbistan Belediye Başkanı Durmuş Küçük Beyi ve iftar sofrasına himmet edenleri de unutmamak gerekiyor.)
İşte bu minvalde birazcık Ramazan programlarından bahsedecek olursak; milletin “zor, yapamazsınız” dedikleri, fakat bismillahla başlayan ve başarıyla süren bir atmosferde bakın neler karşımıza çıkıyor... İlk oruçla başlayan ve günler geçmesine rağmen her gün farklı lezzette yürüyen programlarda, öncelikle insanlarımızın uhuvveti gündeme geliyor; Elbistan insanımız himmet ve hizmet sofrasında bir arada gönül duygularıyla kaynaşırlarken; çeşitli cemiyet guruplarının hazırladıkları programlar kendi aidiyetleri içinde nice güzelliklerle karşımıza çıkıyor.
Elbistan’ın tarihini yazan adam, kadim dost Adnan Güllü ise; zaman zaman Elbistan’ın kadim tarihinden sayfalar sunarak, Elbistan insanını kendi tarihinin derinliklerine götürüyor; Elbistanlıyı tarih sayfalarında dolaştırıyor; geçmişiyle yüzleştiriyor. Dulkadirli’den günümüze zengin tarih hazinemizi anlatırken, Osmanlı sarayına verdiğimiz gelinlerle, Osmanlı Elbistanlı akrabalığını idrâklerimize yerleştiriyor.
Ses telimizin ustaları yerel şairlerimizin dağarcıklarından çıkan terennümler ılık ılık Ceyhan nehrine vururken, mûsikinin armonisinde buluşan Hamza Canatan ve arkadaşlarının dillerinden dökülen klasik nağmeler; yüreklerimizi titretiyor. Udun, tamburun, kemanın ve neyin birlikteliği, gerçekten ayrı bir lezzet bırakıyor yüreklerimizde...
Unutulmaya yüz tutan oyunlarımızdan “Hacivat-Karagöz” tiplemelerinin seyir alanına açıldığı programlarda, Mustafa Gümüş hocanın hakkını bi-hakkın teslim etmek gerekir. Özellikle çocukların ilgisine mashar olan “Hacivat-Karagöz” canlandırmaları, bir taşra merkezinde rağbet görüyor ve çok ilgi çekiyor.
Bütün bunlar, şimdiye kadar Elbistan adına yapılması gereken ve geciken şeylerdi... Yapanlardan, vesile olanlardan Allah razı olsun... Ve yazdığım bu yazı hiçbir şekilde bir övgü yazısı değil, serdedilen davranışlar ve ortaya konulan bir takım değerlerden dolayı, bir kalem ehline için, belki de bir mecburiyet yazısıdır. Zirâ; “mârifet iltifata bağlıdır” ve yapılan güzellikler eğer ki iltifat görmüyorsa; mutlaka ki, bir takım şeyler zâyidir.
“Üslûbu beyan aynıyla insan” düstûruyla hareket eden dost insan Nadir Bey; yoluna revan olduğun hizmet kervanı güzel gidiyor. Birileri güzel düşüncelere çomak sokmak isteseler de, çaban ve gayretinle güzel götürüyorsun bu işi... Aldırma ve devam et... Enâniyet fırkaları seni yolundan alıkoymasın... Zirâ; “yel kayadan ne götürür.”
Allah yardımcın olsun.... Duayla...
