• BIST 90.787
  • Altın 254,429
  • Dolar 5,8790
  • Euro 6,5887
  • Kmaraş 31 °C
  • Malatya 31 °C
  • Kayseri 26 °C
  • Sivas 23 °C
  • Adıyaman 34 °C
  • İl Sağlık Müdürlüğü, aşırı sıcaklara karşı uyardı
  • Anız yakana, dekar başı 60 TL ceza kesilecek
  • 10 bin 843 hektar arazi toplulaştırıldı
  • İl Sağlık Müdürlüğü, aşırı sıcaklara karşı uyardı
  • Anız yakana, dekar başı 60 TL ceza kesilecek
  • 10 bin 843 hektar arazi toplulaştırıldı

Coğrafya Kaderin (mi) dir?

MELTEM GÖÇER

Kıl çadırda doğdu Bora. Üstünde damı olan, sıcacık sobasının üzerinde kızarmış ekmek kokulu evi yoktu. Akan çeşmesi, mavilerle bezenmiş odası da. Göçebeydi hayatları, anıları, arkadaşları. Anneye sordum “ İlk bebeğin mi?”  diye. Sessizce eğdi başını “yok,  yedinci” dedi. Yedi küçük yürek, yedi çıplak ayak, yedi yurtsuz beden. Her mevsim ordan oraya savrulan hayaller…  Mevsimlik hayaller.

Ama kocaman mavi gözleri vardı Bora’nın, sapsarı saçları. Başka bir coğrafyada doğsa belki mahallenin maskotu, okulun en güzel çocuğu, ilerde kızların gözdesi olacaktı. Fakat kaderi ona tarlada çalışmayı, çöpten kağıt toplamayı, belki de kırmızı ışıkta arabaların camlarını silen o minik bedenlerin yaşadığını yaşatacaktı. Diğerlerinden tek farkı güzel gözleri hatırına sattığı üç fazla mendil olacaktı. 

Mevsimlik işçi olan ailenin yedi bebesinin en küçüğü olan Bora çokta zeki olmasına rağmen okuyamayacaktı belki, doktor olamayacaktı mesela, okul servisi onu alıp götürmeyecekti, ya da arkadaşlarıyla bir cafe de toplanıp doğum gününü kutlayamayacaktı. Ama Bora bunların eksikliğini de hiçbir zaman yaşamayacaktı, çünkü hiç tatmadığın bir yiyeceği hiçbir tasvirle anlamazdın.  Yaşamadığın şeyin eksikliğini duydurmazdı hayat sana. Yani o kadar vicdanlıydı(!)

Onun hazları bambaşka olacaktı. Yalınayak koşacak çayırlarda, annesi “ Koşma terlersin hasta olursun “ demeyecek, bulduğu su birikintisinin içine balıklama dalacaktı mesela. Geceleri kardeşleriyle yıldızları sayacak, gündüz keçisiyle çayırlarda güreş tutacaktı. Babası tahtadan oyuncak kamyon yapacak, Bora “ Kumandalı araba istiyorum” demeyecekti hiçbir zaman. Çadır kurdukları yere çeşmenin yakın olması, kışın üşütmeyecek kadar odun bulmaları yetecekti. Hele birde akşama tencerede kaynayacak çorban varsa, yedi küçük elin kaşık sallayacağı,  daha ne isterdi ki Bora’nın babası.

Çünkü hayat gülümsemek için çok ta sebep aramamayı, “Sağlığın yerindeyse, karnın da doyuyorsa senden iyisi yok” demeyi öğretiyordu, kafana vura vura.

Bora’nın kocaman gülen mavi gözlerindeydi hayatın tüm gerçeği. Çünkü doğduğun coğrafya kaderindi, bazen de kederindi aslında. Payımıza düşen tek şey yaşamak ve mutlu olmak için sebep bulmaktı sadece. Kimi daha lüks bir evin hayaliyle, kimi daha konforlu bir arabanın düşüyle, kimi de sıcak bir yemeğin avuntusuyla beklenen sona varıyordu yavaş yavaş.

Oysa hepimiz Bora ile aynı çadırda, aynı gökyüzüne bakıyorduk kaderimize razı olarak suskunca.  

isimsiz-1-007.jpg

 

 

Bu yazı toplam 343 defa okunmuştur.
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
ÜYE İŞLEMLERİ
Tüm Hakları Saklıdır © 2009 Elbistan Kaynarca Gazetesi | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : 0344-415 0 415 | Faks : 0344-415 0 415 | Haber Scripti: CM Bilişim