• BIST 101.849
  • Altın 260,075
  • Dolar 5,6693
  • Euro 6,3584
  • Kmaraş 23 °C
  • Malatya 24 °C
  • Kayseri 18 °C
  • Sivas 14 °C
  • Adıyaman 24 °C
  • Ünal’dan Başkanlara hayırlı olsun ziyareti
  • Arpa tarlasındaki yangın için seferber oldular
  • İl Sağlık Müdürlüğü, aşırı sıcaklara karşı uyardı
  • Ünal’dan Başkanlara hayırlı olsun ziyareti
  • Arpa tarlasındaki yangın için seferber oldular
  • İl Sağlık Müdürlüğü, aşırı sıcaklara karşı uyardı

BİRBİRİMİZE NEDEN GÜVENMİYORUZ?

Bekir YILMAZ

Bu hayatta kime güveneceğiz?

Güven duygusunu nasıl sağlayacağız?

Bu cümleleri kurarken bile insanın içi sızlamıyor mu?

Güvenmek insan olmanın bir gereği ise; o halde birbirimize güvenmeliyiz.

Doğduğumuz andan itibaren, yaşamımızdaki en hâkim duygu; Güven duygusudur. Güven insanoğlunun, insanlık tarihi boyunca üzerinde durduğu en önemli duygulardan birisidir. Güven duygusunun kelimelere dökülmesi çok zor, elle tutulmaz, gözle görülmez soyut bir kavramdır. Ancak bu duygunun yokluğu veya varlığı hayatın her alanında kendisini hissettirir. Güven duygusu söz konusu olduğu zaman aklımıza ilk gelen şey başkalarına güvenmektir. Kendisine güvenmeyen insan başkalarına güvenmez, kendisi güvenilir olmayan insana da başkaları güvenmez. Güvenin temeli yoktur, zamanla oluşur. Güven duygusu insanı ayakta tutar. Güvendiğimiz insanları severiz, saygı duyarız. Güvendiğimiz insanlarla, sorunlarımızı paylaşır, birbirimize güvendiğimiz sürece olabilecek sıkıntıları en az zararla atlatabiliriz. Güven, kişiye duyulur. Konumuyla alakası yoktur. Birlikte çalıştığımız kişilere güven de; hayatımızın kalitesini belirler.

Bir de bunun tam tersi olan durum vardır. Yani güvenin karşıtı olan güvensizlik ve şüphe. Güven duygusu ortadan kalkarsa, hepimiz birbirimizden şüphelenmeye başlarız. Arkadaş arkadaşa güvenmez; satıcı müşteriye; müşteri satıcıya güvenmez; hatta aile bireyleri bile birbirine güvenmez. Oysa birbirimize güvenmezsek nasıl yaşarız bu hayatı?

Başarı yolunda ilerlemek isteyenlerin birbirlerine güvenmesi gerekir ancak güven, tek başına yeterli değildir. İnsan hayatta hiçbir şeyi tek başına başaramaz. Mutlaka birilerinden destek alır, yardımlaşır. Atalarımız bu durumu “Bir elin nesi var, iki elin sesi var” sözüyle özetlemişlerdir. Bu nedenle her başarının arkasında birilerine duyulan güven vardır. Güven duygusu olmazsa, insan yerine güvenebileceği kişi ya da kişileri bırakamazsa veya bir yere güvenerek gönderemezse orada başarıdan söz etmek zor olur. Dolayısıyla liyakat kadar güvenilir olmak da esastır. Bunun yanında ekibin başındaki insan da çalışma arkadaşlarının hukukunu gözetmeli, bir başarı söz konusu ise bunu onlarla paylaşabilmeli, taltif etmelidir. Taşın altına hep birlikte el koymak gerektiği gibi, elde edilen başarıları ve mükâfatları paylaşmasını bilmek de icap eder. Başarıda istikrarın devam etmesi için güven duygusu asla kaybolmamalıdır.

Güven duygusunu bir kez kaybettik mi onu yeniden inşa etmek neredeyse imkânsız hale gelir. Kişi yaptığından pişman olsa ve özür dilese bile izi her zaman kalbimizin bir köşesinde kalır. Sorunun değil çözümün parçası olalım. Toplumsal duyarlılığımızı kaybetmeyelim. Gülümseyelim ve olumlu düşünelim. Birbirimize güvenelim. Değerlerimize sahip çıkalım. Yeter ki birbirimizi sevelim, birbirimize güvenelim.

Hikâyede anlatıldığı gibi, insanlar arasındaki ilişkilerde en temel duygu güvendir.

Güven duygusu büyük fazilettir. Kişinin çevresine güven vermesi önemli bir niteliktir.

“Bir zamanlar üç arkadaş varmış.

Aşk, Dostluk ve Güven.

Üçü bir arada oldu mu harikaymış her şey.

Gün gelmiş aşkın işi çıkmış. Eh meslek bu, kolay mı?

Ama dostlarından ayrılmadan önce söz vermiş onlara beni özlediğinizde gelin demiş; uzaklarda olmayacağım. Nerede gözleri arzuyla dolu birbirlerine bakan bir çift görürseniz ben ordayım. Ve ayrılmış yanlarından.

Peki demiş Dostluk Güvene; madem öyle bende yoluma düşeyim. Görev çağırır. Ama merak etme, nerede birlikte ağlayan iki insan görürsen işte beni orada bulursun.

Güven ağzını açmış veda etmek için ama Dostluk ayrılmış arkadaşının yanından onun son sözünü dinlemeden. Ve gitmiş uzaklara.

Güven sessizce içinden geçirmiş elinde olmadan.

Beni kaybederseniz, bir daha asla bulamazsınız.”

Sözün özü birbirimize güvenelim ve güven duyulacak eylemler üzerinde gayret gösterelim. Rabbim doğruluktan şaşmayanlardan güven duyanlardan eylesin bizi.

Hiçbir zaman GÜVEN’İ yitirmemeniz dileğiyle…

Önce kendimize sonra başkalarına güvenelim.

 

...

 

Bu yazı toplam 255 defa okunmuştur.
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
ÜYE İŞLEMLERİ
Tüm Hakları Saklıdır © 2009 Elbistan Kaynarca Gazetesi | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : 0344-415 0 415 | Faks : 0344-415 0 415 | Haber Scripti: CM Bilişim