İnsan yaşamını hiçe sayarcasına trafik kurallarını çiğneyen,”Kurallar, krallar için değildir.” diyerek kendini trafikte kral sanan hıyarlara trafik canavarı denir; bu, karayollarındaki saldırganlara verilen addır.
Bu canavarların en önemli özelliği denetim düzeylerinin düşük oluşudur. Özdenetimleri yerlerde sürünen bu sürüngenler, karayoluna çıkınca içgüdüleriyle hareket eden hayvan pozisyonuna geçerler.
Trafikte saldırganlığın toplumsal boyutları da vardır. Alt kültürde bu saldırganlık, “benimsenmiş” tutum olarak karşımıza çıkar. Baskıcı ortamlarda yetişen bireyler şehir yaşamında bu baskıyı duyumsamaz olunca, basınçla yeraltından püsküren gayzer gibi patlamaya eğilimli olurlar. Karayollarında kontrolsüz güç haline gelen bu kişiler tahripçi ruha sahiptir. Psikiyatride bunlara “Vandal” denir. Ancak Vandallar yani tahripçiler, eylemlerini bilinçli olarak yaparlar; zarar verdiklerinin farkındadırlar, eylemlerinden dolayı pişmanlık duymazlar. Trafik canavarı ise verdiği zarar sonrası “Ben ne yaptım Tanrım!” der ve büyük pişmanlık duyar. Bu durum, onların olay anında özdenetim ve bilinçlerini yitirdiklerini ve geçici bir bilinç bulanıklaşmasına uğradıklarını gösterir.
Bazı durumlarda bu kişiler uğradıklarına inandıkları gerçek veya sanal haksızlığın baskılanmış duygularını yollarda patlatırlar; adeta bu şekilde intikam almaktadırlar. Haksızlığa uğramışlık duygusu karşısında baskılanmış öfkeye sahip bu kişiler, birer trafik canavarı adayı haline gelir.
Trafik canavarlarının “aşağılık duygusu” altında ezilen kişiler olduğu da genel bir kabuldür. Bu kişiler, sürekli bir “kendini kanıtlama” çabası içindedir. Bu kişilerin toplumsallaşamamaları sonucu kural ve yasaları benimsemeleri sekteye uğrar. Yoldaki tahripçinin ortama uygun davranışlarda bulunma becerisi güdük kalmıştır. Ülkemiz, yoldaki tahripçi sayısı açısından önde gelen ülkelerdendir. Bu da gelişmişlik düzeyi (!) açısından bir ölçüt olarak değerlendirilebilir. Bu canavarların bozuk bir ruh yapısına sahip olmaları ne yazık ki birçok masum cana mal olmaktadır.
Sonuçlarıyla topluma hem ekonomik hem de toplumsal zarar veren bu saldırganların sadece hukuki olarak değil tıbbi olarak da ele alınıp değerlendirilmesi ve bunlar için özel eğitimevlerinin açılması gereklidir. Ayrıca ilkokuldan başlayarak, göstermelik trafik derslerinin yerini uygulamalı derslerin alması ve trafik canavarlarının nelere yol açtığının (nedenleriyle, sonuçlarıyla) öğrencilere gösterilmesi de öğrencilerin bilinçaltlarının yapılandırılması açısından çok önemlidir. Ayrıca, sürücü belgesi verilirken sıkı bir psikiyatrik muayene toplum sağlığı açısından gereklidir.
Bu toplumsal soruna yüzeysel yaklaştıkça canavarlar yollarda cirit atmaya devam edecektir.
